PR-inspiratie van trendwatcher Lidewij Edelkoort

door Vivian Sneep, 16 July 2018

Knalrode lippen, grijze haren en een zwarte bril: trendwatcher Lidewij Edelkoort is een iconische verschijning. Vanaf het moment dat ze begint te praten, hangt de zaal aan haar lippen. “Het is een spannende tijd, ik maak me zorgen”, zegt ze. Van een doodsbange jongerengeneratie tot kleuremancipatie. Van de vrouw op oorlogspad tot kleding met dekens. “Mode is geen losstaand fenomeen, maar een antwoord op ontwikkelingen in de wereld waarin wij leven.” En daarom zit ik aandachtig te luisteren en schrijf ik mee.

Voor de niet-kenners: Lidewij Edelkoort (67) is een wereldberoemde trendwatcher. Een autoriteit in de mode. Al ruim twintig jaar ontwikkelt ze toekomstvisies over levensstijlen, mode en trends. Met groot succes. Zo bedacht ze onder andere de ronde vormen van de Nissa Micra, auto van het jaar 1993. En voorspelde ze ruim tien jaar geleden de toenemende populariteit van tuinieren en koken. Haar klanten variëren van Google tot Chanel. In deze blog deel ik een aantal highlights van Li’s seminar over de modetrends voor autumn/winter 2019/2020, gebaseerd op drie maatschappelijke thema’s.


1. Angst voor de toekomst

Volgens de trendwatcher hebben mensen zich nog nooit zo verstoten en verlaten gevoeld als nu. Redenen zijn onder andere de terreurdreigingen, maar ook het besef dat we anders met onze wereld moeten omgaan. There is no planet B. Jongeren zijn nog nooit zo bang geweest. Dat uit zich in de toename van drugs en zelfmoord. Een recent artikel uit Vrij Nederland gaat dieper in op het drugsgebruik van millenials. Volgens de schrijver is drugs HET medicijn tegen de hoeveelheid stress die jongeren vandaag de dag ervaren. En ook de populariteit rondom de Netflixserie 13 Reasons Why is geen toeval, zou je kunnen denken. In de mode vertalen deze emoties zich in meer gebruik van de kleur wit en minder van zwart. Zwart leek de eeuwige basis om op terug te vallen. Maar zoals nazi-groen in de naoorlogse jaren not done was, zo verwacht Li dat zwart als symboolkleur van IS populariteit verliest. 



2. Emancipatie van alles

Na olie is de mode- en textielindustrie de meest vervuilende industrie ter wereld. “Het systeem moet anders”, zegt Li serieus doch dwingend. Al twee jaar eerder pleitte Lidewij met haar ant-fashion manifest (de mode is dood) voor een ander modesysteem, waar designers niet worden uitgeknepen. Waar meer kennis is voor ambacht en stoffen én waar consumenten gewaarschuwd moeten worden voor goedkope kleding die onder barre omstandigheden gemaakt worden. Gelukkig geeft het Amerikaanse label EILEEN FISCHER hier gehoor aan. Inmiddels concurreert hun recyclede lijn (Renew) met de huidige collectie. “We moeten van een business economy naar een spiritual economy, waarin het menselijke welzijn centraal staat en waar het niet meer draait om bezittingen. We worden gedwongen al onze eigen systemen te emanciperen, ook de maatschappij zelf.” Zo ontstaat volgens Lidewij ook een emancipatie van kleuren. Door de klimaatveranderingen is de winter steeds korter. Voor het eerst heeft ze dan ook een zomerkleurkaart gemaakt voor de ‘donkere’ maanden.

3. 'Zij is man, zij is vrouw'

Volgens Li gaat de nieuwe man de boel op stelten zetten. De laatste tien jaar zijn mannen voor het eerst in de geschiedenis gaan vaderen. Kijk maar eens naar wie de kinderen tegenwoordig draagt. Hij laat het monsterlijke van de man los en wil niet meer vastzitten aan mannelijke codes. Mannen en vrouwen komen steeds dichter bij elkaar te staan. Dragen elkaars kleding. Lenen elkaars dessins. En de vrouw? Zij is man én vrouw. Zij moet een stuk van die mannelijkheid opvangen. Bewegingen als #metoo laten zien dat de vrouw - meer dan ooit - op oorlogspad is.

Ok ok... en wat kunnen we hier nu mee?

Binnen PR en vooral bij creatie probeer ik altijd concepten te bedenken die gebaseerd zijn op actuele inzichten. Ik vind het knap hoe Lidewij Edelkoort de tijdgeest vangt en dat met veel sjeu weet te verwoorden en te verbeelden. Opweg naar huis raasden er tal van ideeën door mijn hoofd. Misschien moeten we ons bij het eerstvolgende Stokke event wel richten op alleen vaders. Of moeten we voor Yarden eens verdiepend onderzoek doen naar hoe jongeren tegenover de dood staan. Ondanks dat ik nu al medelijden met mezelf heb, is het wellicht tijd om eens kritisch door mijn kledingkast te gaan. Exit zwart?!

Thx for having me Li. Genoeg stof tot nadenken!

Fotocredits: edelkoort.com