Waarom we ons kantoor een make-over hebben gegeven

door Camiel Overgaauw, 17 October 2017

Persoonlijk vind ik de Henri Polaklaan het tofste laantje van de stad. Het is dus geen toeval dat we hier vijf jaar geleden neerstreken met Het PR Bureau. En het is ook geen toeval dat we het huurcontract recent met vijf jaar verlengden. Het kantoor aan de Henri Polak is ons huis. En zoals dat met een huis gaat, zeker als je weet dat je er nog even blijft, pak je de boel zo nu en dan eens grondig aan.

Het is een lekker straatje, zo haaks op de hoofdingang van Artis. In de morgen hoor je de ara’s het hoogste lied zingen. Het is hier rustig, en toch zijn we via de Hortusbrug en het Waterlooplein zo in het centrum. De Greenwheels, die om de hoek geparkeerd staat, brengt ons via de Wibautstraat bovendien zo naar de A10. Zijn we verknocht aan deze plek? Ja, zo zou je dat wel kunnen zeggen.

Hardnekkige kantoor mythes

Ooit was dit pand het Jeugdhuis van de Joodsche Raad. Later nog een autogarage en een judoschool. En nu dus alweer een paar jaar een pr-bureau. Toen we in 2011 van de Keizersgracht naar de Henri Polaklaan verhuisden waren we als een kind zo blij. Daar, aan de gracht, was bellen op de trap of in de WC geen uitzondering. Op de Henri Polak hadden we eindelijk de ruimte waar we zo naar verlangden.  Zevenhonderd vierkante meter helemaal voor ons zelf. Om die ruimte extra te benadrukken pronkten we jarenlang met het langste bureau van Amsterdam.

(Tekst gaat verder onder de foto.)

Maar ook hier brokkelt de verf naar verloop van tijd af. Bovendien veranderen behoeftes en trends door de jaren. Het was al met al tijd voor een make-over. Maar wat moest het dan worden? Die vraag stelde ik begin dit jaar aan het team. Hoe zie je Het PR Bureau over vijf jaar? Hoe gebruik je het kantoor het liefst? Wat zoek je op kantoor? De input werd het vertrekpunt voor ons ‘nieuwe’ kantoor. Waarbij we en passant wat hardnekkige kantoor mythes konden lekprikken, zoals de ‘clean desk policy’ en het ‘flexwerken’. Beiden zijn soms goed voor de productiviteit, maar lang niet in alle gevallen bleek dit voor ons te werken.

Als een fijne kledingwinkel

Uit de gesprekken met het team kon ik twee groepen onderscheiden. Aan de ene kant een groep die rumoer en creativiteit in de tent wil. Compleet met muziek, toeters en bellen. Aan de andere kant een groep die in rust wil werken zonder al te veel prikkels. Ik kwam erachter dat we beide groepen eigenlijk niet faciliteerden in de oude situatie. Als je echt rustig wilde werken, was een koptelefoon geen overbodige luxe en voor een beetje creatieve sessie kon je beter een vergaderruimte boeken (Als die al beschikbaar waren. Meestal niet.)

(Tekst gaat verder onder de video.)

Twee behoeftes kwamen duidelijk naar boven: meer vergaderruimtes én een state of the art boardroom (waar we klanten vol trots kunnen ontvangen, zonder dat zij eerst het hele kantoor door hoeven). En vooral ook een goede en eigen vibe, zoals je die vindt bij de Coffee Company of in de OBA. Wat onze vibe zou moeten zijn? Zoals in een fijne kledingwinkel: een plek waar je altijd binnen kunt stappen, waar je je welkom voelt, waar je je eigen favoriete plekje hebt, waar ze voor je klaar staan, maar niet direct naast je staan te hijgen. Kortom: een plek waar medewerkers én bezoekers zich thuis voelen. En een plek met mogelijkheden.

Pussy Lounge

Het is een uitdaging om dertig verschillende karakters, voornamelijk vrouwen, te pleasen. Als het gaat over kunst, beplanting en meubels laat het zich raden dat de stijlen flink uiteen lopen. Maar ik heb goed nieuws: het kantoor is, mede dankzij de hulp en adviezen van interieurdesigner Orpheo Jungst, af. De stijl: loftachtig met een hoop groen (lees: zuurstof, want ook dat leek soms niet voorhanden). Er zijn maar liefst vier nieuwe ruimtes gecreëerd, waaronder een op en top boardroom (‘De Artis’) en een state of the art koffiecorner (dankjulliewel Pertazza). Verder zijn we zonder meer trots op de ‘Pussy Lounge’ (voorheen ‘De Partis’). Compleet met roze pluchen bank en flamingo roze muurverf.

Wie weet kunnen over twee, drie jaar weer een aantal kantoormythes doorpikken, maar wij kunnen voorlopig weer even vooruit.

Nieuwsgierig? Kom je snel een keer langs!